لبخند ماه

گفت: «همه چیز در دو چیز یافتم: یکی مراست، دوم دیگری را. آن که مراست، اگر من از آن بگریزم، او به سر من آید و آن که دیگری راست، به جهد بسیار به من نیاید».
(ذکر ابوحازم مکی)